Het goede doel van het Westland Boksgala 2026 was Beukenrode Palliatieve Thuiszorg & Hospice.

Beukenrode wil blijven voldoen aan de toenemende zorgvraag in onze regio. Daarom werken zij aan de realisatie van twee extra kamers. Zo behouden zij hun kleinschalige, warme en huiselijke zorg voor mensen in de laatste fase van hun leven. Daarnaast staan ook verduurzaming en renovatie van het bestaande pand op de planning. In totaal is hiervoor maar liefst €750.000,- nodig.

Met het Westland Boksgala 2026 hebben we Beukenrode een flinke stap dichter bij deze mijlpaal gebracht. Dankzij de inzet van boksers, sponsoren, donateurs, vrijwilligers en gasten is er een recordbedrag van €300.000,- opgehaald.

Een bedrag dat direct bijdraagt aan de zorg, rust en warmte die mensen in hun laatste levensfase zo hard nodig hebben.

De uitbreiding van locatie Dijkweg te Naaldwijk is hard nodig om aan de groeiende vraag naar palliatieve terminale zorg in de regio te voldoen. Steeds meer mensen willen hun laatste levensfase doorbrengen in een huiselijke omgeving, met persoonlijke aandacht en nabijheid van hun dierbaren. Door de vergrijzing en toenemende zorgbehoefte zijn de huidige twee hospices vaak vol, waardoor niet iedereen direct terechtkan en tijd om te wachten is er vaak niet. Met twee extra kamers en duurzame faciliteiten kan Beukenrode meer mensen een warme en waardige plek bieden in hun laatste levensfase. Daarnaast wordt het bestaande pand grondig gerenoveerd, verduurzaamd en opnieuw ingericht, inclusief de tuin en parkeerfaciliteiten. Dit biedt ruimte voor meer privacy, ontmoetingsmogelijkheden voor naasten en een prettige werkomgeving voor vrijwilligers en zorgprofessionals. Zo blijft Beukenrode de plek waar rust, menselijkheid en deskundige zorg samenkomen, juist wanneer dat het meest nodig is.

"Na een onrustige periode in het ziekenhuis vond mijn moeder bij Hospice Beukenrode eindelijk rust. Voor ons, haar dochters, voelde dat als een enorme opluchting. We waren nog jong, met jonge gezinnen en weinig ervaring met zorg. De verantwoordelijkheid voor onze zieke moeder was erg zwaar. In Beukenrode konden we weer gewoon haar dochters zijn, niet haar verzorgers. Er was altijd iemand bij haar: voor de zorg, een praatje of een luisterend oor. Niets was te veel gevraagd. Onze moeder was te zwak om nog thuis te wonen, en dat er een kamer beschikbaar was, voelde echt als een zegen. Zes weken lang kon ze in alle rust afscheid nemen van het leven, van haar vrienden, familie en van ons. Wij kregen uitleg over het sterfproces, kregen steun tijdens het waken en hulp bij de laatste zorg. De warmte en liefde die wij hier voelden, vergeten we nooit meer."

- Daphne Voskamp